Advert
Mucizeler…
Diler Erbeyi

Mucizeler…

Bu içerik 244 kez okundu.
Advert

                                                                            MUCİZELER…

O gün kendime bir söz vermiştim. Tarihlerin önemi yoktur çok bende ama eylülün ortası idi işte. Başlangıçlara kurban gittiğim o tarihler… mültecilerle ilgili kitaplar okumaya başlamıştım ‘’bir muhteşem Güneş’’ nerden bilebilirdim ki güneşin batışlarını izlediğimi doğuyor sanıyordum halbuki. Ağlamak gibi bir eylemi henüz unutmuş değildim, o güzel duygudan mahrum olmadan yaşıyor en mutlu günümde bile yüzümü ıslatarak şükranlarımı sunuyordum hayata.

 Güzel bir geçmişten gelmiş kirli bir geleceğe yol alıyordum diyemezdim tabi ama geçmiş daha bir sahici idi bunu çok sonra anlamıştım. Hayatıma giren cisimleri tek tek ayıklıyordum. Ve her ayıkladığımın ardında kalanlarında hiç düşünmeden kurşuna diziyordum. Çünkü önemsizdi, çünkü yersizdi kuruluşların varlıkları. Kendimden emin ama korkar adımlarla ilerlerken hayat merdivenimde herkes gibi, anlamsız, anlamlı bir şeyler biriktiriyordum ve çizdiğim çizginin rotasından şaşmamak için kaburgalarımı incitiyordum.

Beni yanına çağırıyordu mesajalaşıyorduk. Gelemeyeceğimi söylüyordum ona ama ne davet samimi idi ne de benim verdiğim olumsuz cevap. Mesajlaşmaya devam ediyoruz. Gel diyor ısrarla

-          Gelemem, gelemeyeceğimi biliyorsun.

-          O zaman ben geleyim…

Böyle sarsılmaz bir hiçliğin ortasındayken gelen kurtarıcı seslerin farkında değildim.

Ve inleyiş duyuldu gökyüzünden, beni yakan ateşin içine atılmadan önce.

Bir haykırış geldi içimden, içeriğimden. Sandım ölüyorum… sandım son noktayı koydum. Sandım ki ….

Ağlamadım uzunca bir süre Manuş Baba’nın ‘’sevda sevda değmez ona ağlamaya’’ diye başlayan şarkının nakaratını duyuncaya kadar. Sonra o insani duyguları tekrar hissetmeye başlamıştım. Öyle özlemişim ki öyle hasretmişim ki gözlerim akıtmaya başladığında tuzlu tuzlu damlaları, yüzüme süresim geliyordu. Olsa cam kavanoza alıp saklayacağım. Korkuyordum çünkü ya bir daha uzun zaman gene ağlayamazsam ya hiç ağlayamazsam diye.

 

Bir yıl boyunca uzaktan bir dostun teselli sözlerine yaslandım. Kucakladı, sarıp sarmaldı sözleriyle. Minnettarım…

Şimdi haddini bilmeden emekliyor hayatıma doğru. Kimsin? Unuttum demeye bile isteksizim. Ola ki sözlerim değse sözlerine  kusarım diye, ola ki değse gözlerim gözlerine harama bulaşırım diye.

Arkada kalmış ve kalması gerekiyordu. Kimseye ama kimseye nefret beslemiyorum. Kızgınlıklarım ve kırgınlıklarım da kimsenin haddi değildi.

Bitmişti.

Ben dürüstüm kendime terk edildim, terk ettim. Ne önemi var ki acı ise acı baş göz üstüne dedik aldık payımızı işte.  Ama doldu çoktan vadesi.

İyiyim.

Şimdi gittiğin o yerde kal. Saçma saban oyunlarına, kurgularına, şizofrence senaryolarına katılamam ben. Hatırlatacağım  çok şey olur ama ona da değmez! Hatırlama en güzeli. Benden kalan, kendinde bırakmadığın hiçbir şeyi hatırlama.

Değmezsin…

27111.2017

Diler Erbeyi


İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
Alternatif C Vitamini Kaynakları…
Alternatif C Vitamini Kaynakları…
Sınav Kaygısıyla Baş Etmenin Yolları
Sınav Kaygısıyla Baş Etmenin Yolları